تبلیغات
وبلاگ حقوقی - قوانین آپارتمان نشینی
 آیا تا به حال به خاطر دعوا خانوادگی همسایه فرزندتان تب خال زده است؟ آیا تجربه سر درد ناشی از جشن تولد بعد از نیمه شب همسایه بالایی را داشته اید؟ آیا تا به حال مشاهده كرده اید كه همسایه محترمی بگوید از امكانات ساختمان استفاده میكند ولی شارژ را نمی دهد؟ امیدوارم كه پاسخ شما به تمام این سوالها منفی باشد و صرفا از آنجایی كه حتما قبول می كنید كه احتمال وقوع آنها زیاد است ضرورت وجود آن و پایبندی تمامی سكنه را لازم می دانید.

از دیرباز هر جا كه تعداد انسانها از یك نفر فراتر رفته زندگی مصالحت آمیز تحت قواعد و محدودیت هایی بنا شده است. روستاها تشكیل شدند. با بزرگ شدن روستاها شهرها بوجود آمدند. تشکیل حکومت ها و با بزرگ شدن حكومتها، كشورها پدیدار شدند. از این جا بود که قانون بر كوچك ترین امور مردم سایه گستراند. از ابتدای تولد تا مرگ انسان. در ایران كه یكی از قدیمی ترین تمدنهای جهان به شمار می رود، قوانین جای گاه ویژه خود را یافته است.  امروزه، با افزایش جمعیت و بالارفتن روز به روز قیمت زمین برای مردم ساكن در شهرها راهی جز آپارتمان نشینی نمانده. قدمت قانون آپارتمان ها در کشور ما به سال 1343 برمی گردد.
تا سال ها پیش از این که  آپارتمان نشینی در جامعه به رواج کنونی خود برسد، مرجعیت این قانون بر شهروندانی چون ما، کمتر مشخص بوده ولی امروز لزوم توجه به این قوانین و اطلاع از آن ها ضروری است. چنان که در فرهنگ ما نیز از دیرباز، سفارش هایی درباره حقوق همسایگان وجود داشته است.
از این پس، با توجه به لزوم بحث بر روی حقوق همسایگان و قوانین آپارتمان نشینی، صفحه ای را در ماهنامه مسکن برای طرح این موضوع ها اختصاص داده ایم . سطوری كه در ذیل می آید منشوری است كه در یكی از آپارتمانهای شهر مان بنا به توافق سكنه اجرا می شود و شامل قسمتهای زیر می‌شود:

الف– قانون تملك آپارتمان ها مصوب مجلس
ب- آئین نامه اجرایی قانون تملك آپارتمان ها مصوب هیئت دولت
ج- آیین نامه نحوه اداره آپارتمان مصوب ساكنین آپارتمان

قبل از شروع در رابطه با اهمیت قسمت ج كه ممكن است عجیب و تا حدودی فرا قانونی به نظر آید توضیحات مختصری ارائه می شود.
قانون تملك آپارتمان ها و آئین نامه اجرایی قانون تملك آپارتمان ها  بسیار كلی و برای همه نقاط با همه فرهنگها نوشته شده است برای مثال در ماده22  آئین نامه اجرایی قانون تملك آپارتمان ها تصریح شده كه در آپارتمانهایی كه بیش از ده واحد دارند باید دربانی استخدام شود حال چند درصد از آپارتمانهایی كه دوازده یا شانزده واحد دارند امكان استخدام دربان دارند؟ و یا تصریح شده است كه مدیر و مسئولین اداره ساختمان حق الزحمه دریافت دارند حال چه درصدی آپارتمانها توانایی چنین پرداختی را دارند؟  ودیگر مواردی كه بسته به فرهنگ اجتماعی ساكنین با قسمتهای الف و ب فوق تناقض دارند بصورت مشخص بیان شده و تعیین مسیر می شود. در نظر باشد كه مجموعه چنین موادی را می توان به عنوان مجموعه مقررات آپارتمان معین در دفترخانه ثبت كرده و ملاك قانونی در دعاوی قرارداد.
  
الف- قانون تملك آپارتمان ها
ماده 1:
مالكیت در آپارتمان های مختلف و محل های پیشه و سكنای یك ساختمان شامل دو قسمت است:
مالكیت قسمت های اختصاصی و مالكیت قسمت های مشترك.

ماده 2: قسمت های مشترك مذكور در این قانون عبارت از قسمت هایی از ساختمان است كه حق استفاده از آن منحصر به یك یا چند آپارتمان یا محل پیشه مخصوص نبوده و به كلیه مالكین به نسبت قسمت اختصاصی آنها تعلق می گیرد. به طور كلی قسمت هایی كه برای استفاده اختصاصی یك یا چند نفر از مالكین تلقی نشده از قسمت های مشترك محسوب می شود مگر آنكه تعلق آن به قسمت معینی بر طبق عرف و عادت محل مورد تردید نباشد.

ماده 3: حقوق هر مالك در قسمت اختصاصی و حصه او در قسمت های غیر قابل تفكیك بوده و در صورت انتقال قسمت اختصاصی به هر صورتی كه باشد انتقال قسمت قهری خواهد بود.

ماده 4: حقوق و تعهدات و همچنین سهم هر یك از مالكان قسمت های اختصاصی از مخارج قسمت های مشترك متناسب است با نسبت مساحت قسمت اختصاصی به مجموع مساحت قسمت های اختصاصی تمام ساختمان به جز هزینه هایی كه به دلیل عدم ارتباط با مساحت زیر بنا به نحو مساوی تقسیم خواهد شد و یا اینكه مالكان ترتیب دیگری را برای تقسیم حقوق و تعهدات و مخارج پیش بینی كرده باشند. پرداخت هزینه های مشترك اعم از اینكه ملك مورد استفاده قرار گیرد یا نگیرد الزامی است
تبصره 1: مدیران مجموعه با رعایت مفاد این قانون میزان سهم هر یك از مالكان یا استفاده كنندگان را تعیین می كند.
تبصره 2: در صورت موافقت مالكانی كه دارای اكثریت مساحت زیربنای اختصاصی ساختمان می باشند هزینه های مشترك مشترك بر اساس نرخ معینی كه به تصویب مجمع عمومی ساختمان می رسد حسب زیر بنای اختصاصی هر واحد محاسبه می شود.
تبصره 3: چنانچه چگونگی استقرار حیاط ساختمان یا بالكن یا تراس مجموعه به گونه ای باشد كه تنها از یك یا چند واحد مسكونی امكان دسترسی به آن باشد هزینه حفظ و نگهداری آن قسمت به عهده استفاده كننده یا استفاده كنندگان است.

ماده 5: انواع شركت های موضوع ماده 20 قانون تجارت كه به قصد ساختمان خانه و آپارتمان و محل كسب به منظور سكونت یا پیشه یا اجاره یا فروش تشكیل می شود از انجام سایر معاملات بازرگانی غیر مربوط به كارهای ساختمانی ممنوعند.

ماده 6: چنانچه قراردادی بین مالكین یك ساختمان وجود نداشته باشد كلیه تصمیمات مربوط به اداره و امور مربوط به قسمت های مشترك به اكثریت آرا مالكینی است كه بیش از نصف مساحت تمام قسمت های اختصاصی را مالك باشند.
تبصره نشانی مالكین برای ارسال كلیه دعوت نامه ها و اعلام تصمیمات مذكور در این قانون همان محل اختصاصی آنها در ساختمان است مگر اینكه مالك نشانی دیگری را در همان شهر برای این امر تعیین كرده باشد.

ماده 7: هرگاه یك آپارتمان یا یك محل كسب دارای مالكین متعدد باشد مالكین یا قایم مقام قانونی آنها مكلفند یك نفر نماینده از طرف خود برای اجرای مقررات این قانون و پرداخت حصه مخارج مشترك تعیین و معرفی نمایند در صورتی كه اشخاص مزبور به تكلیف فوق عمل نكنند رای اكثریت بقیه مالكین نسبت به تمام معتبر خواهد بود مگر اینكه عده حاضر كمتر از ثلث مالكین باشد كه در ایت صورت برای یك دفعه تجدید دعوت خواهد شد.
ماده 8: در هر ساختمان مشمول مقررات این قانون در صورتی كه عده مالكین بیش از سه نفر باشد مجمع عمومی مالكین مكلفند مدیر یا مدیرانی از بین خود یا از خارج انتخاب نمایند. طرز انتخاب مدیر از طرف مالكین و وظایف و تعهدات مدیر و امور مربوط به مدت مدیریت و سایر موضوعات مربوطه در آیین نامه این قانون تعیین خواهد شد.

ماده 9: هر یك از مالكین می توانند با رعایت مقررات این قانون و سایر مقررات ساختمانی عملیاتی را كه برای استفاده بهتر از قسمت اختصاصی خود مفید می داند انجام دهد. هیچ یك از مالكین حق ندارند بدون موافقت اكثریت سایر مالكین تغییراتی در محل یا شكل در یا سر در یا نمای خارجی در قسمت اختصاصی خود كه در مریی و منظر باشد بدهند.

ماده 10: هر كس آپارتمانی را خریداری می نماید به نسبت مساحت قسمت اختصاصی خریداری خود در زمینی كه ساختمان روی آن بنا شده یا اختصاص به ساختمان دارد مشاعا سهیم می گردد مگر آنكه مالكیت زمین مزبور به علت وقف یا خالصه بودن یا علل دیگر متعلق به غیر باشد كه در این صورت باید اجور آن را به همان نسبت بپردازد. مخارج مربوط به محافظت ملك و جلوگیری از انهدام و اداره و استفاده از اموال و قسمت های مشترك و به طور كلی مخارجی كه جنبه مشترك دارد و یا به علت طبع ساختمان یا تاسیسات آن اقتضا دارد یكجا انجام شود نیز باید به تناسب حصه هر مالك به ترتیبی كه در آیین نامه ذكر خواهد شد پرداخت شود هر چند آن مالك از استفاده از آنچه كه مخارج برای آن است صرف نظر نماید.
ماده 10 مكرر: در صورت امتناع مالك یا استفاده كننده از پرداخت سهم خود از هزینه های مشترك از طرف مدیر یا هیات مدیران وسیله اظهار نامه با ذكر مبلغ بدهی و صورت ریز آن مطالبه می شود.
هرگاه مالك یا استفاده كننده ظرف مدت ده روز از تاریخ ابلاغ اظهار نامه سهم بدهی خود را نپردازد مدیر یا هیات مدیران می توانند به تشخیص خود و با توجه به امكانات از دادن خدمات مشترك از قبیل شوفاژ – تهویه مطبوع – آب گرم – برق – گاز و غیره به او خودداری كنند و در صورتی كه مالك و یا استفاده كننده همچنان اقدام به تصفیه حساب ننماید اداره ثبت محل وقوع آپارتمان به تقاضای مدیر یا هیات مدیران برای وصول وجه مزبور بر طبق اظهار نامه ابلاغ شده اجراییه صادر خواهد كرد.
عملیات اجرایی وفق مقررات اجرای اسناد رسمی صورت خواهد گرفت و در هر حال مدیر یا هیات مدیران موظف می باشند كه به محض وصول وجوه مورد مطالبه با ارایه دستور موقت دادگاه نسبت به برقراری مجدد خدمات مشترك فورا اقدام نمایند.
تبصره 1: در صورتی كه عدم ارایه خدمات مشترك ممكن یا موثر نباشد مدیر یا مدیران مجموعه می توانند به مراجع قضایی شكایت كنند دادگاه ها موظفند این گونه شكایات را خارج از نوبت رسیدگی و واحد بدهكار را از دریافت خدمات دولتی كه به مجموعه ارایه می شود محروم كنند و تا دو برابر مبلغ بدهی به نفع مجموعه جریمه نمایند.
استفاده مجدد از خدمات موكول به پرداخت هزینه های معوق واحد مربوط بنا به گواهی مدیر یا مدیران و یا به حكم دادگاه و نیز هزینه مربوط به استفاده مجدد خواهد بود.
تبصره 2: رونوشت مدارك مثبت سمت مدیر یا هیات مدیران و صورت ریز سهم مالك یا استفاده كننده از هزینه های مشترك و رونوشت اظهار نامه ابلاغ شده به مالك یا استفاده كننده باید ضمیمه تقاضا نامه صدور اجراییه گردد.
تبصره 3: نظر مدیر یا هیات مدیران ظرف ده روز پس از ابلاغ اظهار نامه به مالك در دادگاه نخستین محل وقوع آپارتمان قابل اعتراض است دادگاه خارج از نوبت و بدون رعایت تشریفات آیین دادرسی مدنی به موضوع رسیدگی و رای می دهد. این رای قطعی است.
در مواردی كه طبق ماده فوق تصمیم به قطع خدمات مشترك اتخاذ شده و رسیدگی سریع به اعتراض ممكن نباشد دادگاه به محض وصول اعتراض اگر دلایل را قوی تشخیص دهد دستور متوقف گذاردن تصمیم قطع خدمات مشترك را تا صدور رای خواهد داد.
تبصره 4: در صورتی كه مالك یا استفاده كننده مجددا و مكررا در دادگاه محكوم به پرداخت هزینه های مشترك گردد علاوه بر سایر پرداختی ها مكلف به پرداخت مبلغی معادل مبلغ محكوم بها به عنوان جریمه می باشد.

ماده 11: دولت مكلف است ظرف سه ماه پس از تصویب این قانون آیین نامه های اجرایی آن را تهیه و بعد از تصویب هیات وزیران به مورد اجرا بگذارد. دولت مامور اجرای این قانون است.

ماده 12: دفاتر اسناد رسمی موظف می باشند در هنگام تنظیم هر نوع سند انتقال اجاره رهن صلح هبه و غیره گواهی مربوط به تسویه حساب هزینه های مشترك را كه به تایید مدیر یا مدیران ساختمان رسیده باشد از مالك یا قایم مقام او مطالبه نمایند و یا با موافقت مدیر یا مدیران تعهد منتقل الیه را به پرداخت بدهی های معوق مالك نسبت به هزینه های موضوع این قانون در سند تنظیمی قید نمایند.

ماده 13: در صورتی كه به تشخیص سه نفر از كار شناسان رسمی دادگستری عمر مفید ساختمان به پایان رسیده و یا به هر دلیل دیگری ساختمان دچار فرسودگی كلی شده باشد و بیم خطر یا ضرر مالی و جانی برود و اقلیت مالكان قسمت های اختصاصی در تجدید بنای آن موافق نباشند آن دسته از مالكان كه قصد باز سازی مجموعه را دارند می توانند بر اساس حكم دادگاه با تامین مسكن استیجاری مناسب برای مالك یا مالكان كه از همكاری خودداری می ورزند نسبت به تجدید بنای مجموعه اقدام نمایند و پس از اتمام باز سازی و تعیین سهم هر یك از مالكان از بنا و هزینه های انجام شده سهم مالك یا مالكان یاد شده را به اضافه اجوری كه برای مسكن اجاری ایشان پرداخت شده است از اموال آنها از جمله همان واحد استیفا كنند.در صورت عدم توافق در انتخاب كارشناسان وزارت مسكن و شهر سازی با درخواست مدیر یا هیات مدیره اقدام به انتخاب كارشناسان یاد شده خواهد كرد.
تبصره 1: مدیر یا مدیران مجموعه به نمایندگی از طرف مالكان می توانند اقدامات موضوع این ماده را انجام دهند.
تبصره 2: چنانچه مالك خودداری كننده از همكاری اقدام به تخلیه واحد متعلق به خود به منظور تجدید بنا نكند حسب درخواست مدیر یا مدیران مجموعه رییس دادگستری یا رییس مجتمع قضایی محل با احراز تامین مسكن مناسب برای وی توسط سایر مالكان دستور تخلیه آپارتمان یاد شده را صادر خواهد كرد.

ماده 14: مدیر یا مدیران مكلفند تمام بنا را به عنوان یك واحد در مقابل آتش سوزی بیمه نمایند. سهم هر یك از مالكان به تناسب سطح زیر بنای اختصاصی آنها وسیله مدیر یا مدیران تعیین و از شركا اخذ و به بیمه گر پرداخت خواهد شد. در صورت عدم اقدام و بروز آتش سوزی مدیر یا مدیران مسئول جبران خسارت وارده می باشند.

ماده 15: ثبت اساسنامه موضوع این قانون الزامی نیست.

آپارتمان نشینی و حقوق قانونی و حوزه مسئولیت ها  

    یكی از درگیریهای زندگی امروز در شهرها، به ویژه كلان شهری همچون تهران، زندگی آپارتمان نشینی است این شیوه زندگی علاوه بر آنكه موجب تداخل خرده فرهنگ ها، به ویژه خرده فرهنگهای معارض شده، نا بهنجاری های دیگری را هم رقم زده كه هریك در نوع خود پیچیده می باشد. از جمله مشكلات آپارتمان نشینی  گریبانگیر آن هستیم بحث اداره امور آن می باشد كه در اینجا به اختصار به آن می پردازیم .
      از آنجا كه هر اجتماعی اعم از خانواده یك اجتماع كوچك ویا جامعه به عنوان یك اجتماع بزرگتر نیازمند مدیر یا مدیرانی برای اداره امول خود هستند، در مجتمع های ساختمانی (آپارتمانی) نیز این ضرورت به وضوح احساس می گردد. كه در این خصوص قانون تملك آپارتمانها و آیین نامه اجرائی آن مصوب 1343 و اصلاحیه های بعدی آن، ضوابط و مقررات حاكم بر این موضوع را مشخص نموده است و قانونگذار مستند به قانون فوق الاشعار، كلیه مجتمع های مسكونی، اداری، تجاری و شهركهائی كه فاقد شهرداری هستند را ملزم به رعایت ضوابط و مقررات حاكم بر آن نموده است.
      علی ایحال به منظور تعیین مدیر یا هیات مدیره ابتدا می بایست مجمع عمومی مالكین به شرح ذیل تشكیل گردد:
مجمع عمومی مالكین -  در صورتی كه تعداد مالكین از سه نفر تجاوز نماید مجمع مزبور تشكیل می گردد و به عبارتی مجمع عمومی از گردهمائی مالكین تشكیل می گردد.
      با ملاحظه مواد قانونی این طور استنباط می گردد كه در صورتی كه مالكین خود در مورد نحوه تشكیل اولین مجمع عمومی به توافق نرسند واز تشكیل مجمع خودداری نمایند حسب مالكین درخواست مالكین، وزارت مسكن وشهرسازی عهده دار این مسئولیت می گر دد.
      چنانچه جلسه مذكور،اولین جلسه مجمع نباشد هیات مدیره وظیفه دعوت از مالكین را به عهده خواهد داشت لازم به ذكر است كه برگزاركنندگان مجمع موظف می باشند دعوتنامه هایی را به نشانی كلیه مالكین ارسال نموده و از آنان، جهت شركت در جلسه دعوت به عمل آورند و چنانچه مالكین در محلی، به جز نشانی خود در مجتمع، ساكن باشند موظفند رسما" آدرس خود را به هیات مدیره اعلام نمایند درغیر این صورت هیات مدیره وظیفه ای جهت تفتیش درخصوص نشانی مالكین ندارند و اگر كسی به عنوان نماینده یكی از مالكین تعیین شده باشد باید قبل از تشكیل مجمع عمومی وكالتنامه رسمی (كه در دفترخانه تنظیم شده باشد) ویا غیر رسمی (نوشته كتبی) خود را به مدیر یا هیات مدیران ارائه نماید و واحدهایی كه دارای چند مالك می باشند می بایست از بین خود یك نفر را جهت شركت در مجمع عمومی انتخاب و معرفی نمایند. درصورتیكه یكی از مالكین نیز دارای شخصیت حقوقی باشد نماینده آن طبق قوانین مربوط به شخصیت های حقوقی، معرفی خواهدشد.
      تشكیل جلسه به وسیله آگهی در تابلو اعلانات نصب و همچنین می بایست به نشانی هریك از مالكین ارسال گردد.
      در اولین جلسه مجمع عمومی ابتدا رئیس مجمع كه اداره جلسه نیز با او می باشد و سپس درهمان جلسه در صورت به رسمیت رسیدن مجمع، مدیر یا مدیرانی از بین مالكین ویا اشخاص خارج از ساختمان انتخاب می شود لازم به ذكر است كه برای رسمیت مجمع، حضور مالكین بیش از نصف مساحت تمام قسمتهای اختصاصی ویا نماینده آنان ضروری است.
       باتوجه به مراتب فوق اگر مالكین بیش از نصف مساحت تمام قسمتهای اختصاصی ساختمان ویا نماینده آنان در جلسه حضور پیدانكنند جلسه موكول به پانزده روز بعد می گردد و چنانچه در این جلسه نیز اكثریت لازم حاصل نگردد جلسه برای پانزده روز بعد تجدید و تصمیات جلسه اخیر با تصویب اكثریت عده حاضر معتبر خواهد بود مجمع عمومی مالكین باید حداقل هر سال یك بار تشكیل گردد.
وظایف و اختیارات مجمع عمومی به شرح ذیل می باشد:
      1-      تعیین رئیس مجمع عمومی
      2-       انتخاب مدیر یا مدیران و رسیدگی به اعمال آنها.
3 – اتخاذ تصمیم نسبت به اداره ساختمان.
4- تصویب گزارش مربوط به درآمد و هزینه های سالانه.
5- اتخاذ تصمیم در ایجاد اندوخته برای امور مربوط به حفظ و نگهداری و تعمیر بنا.
6- تفویض اختیار به مدیر یا مدیران به منظور انعقاد قراردادهای لازم برای اداره ساختمان.
       كلیه تصمیمات متخذه مجمع عمومی مالكین باید ظرف ده روز به وسیله مدیر یا مدیران به شركا یا مالكین غایب و وزارت مسكن وشهرسازی اطلاع داده شود.
      مجمع عمومی عادی می تواند به طور فوق العاده هم به شرح ذیل تشكیل گردد در صورتی كه هیات مدیره نتواند درخصوص یك موضوع خاص و مهم اتخاذ تصمیم نماید(مثلا به فرض درخصوص بازسازی و تعمیرات اساسی ساختمان و...) مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده تشكیل می گردد كه این موضوع بنا به درخواست مالكین و یا هیات مدیره می باشد. صلاحیت مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده همان صلاحیت مجمع عمومی عادی می باشد. در صورت عدم اجابت درخواست مالكین از سوی هیات مدیره و در صورت پیش بینی سمت بازرس و وظایف آن در اساسنامه مالكین می توانند درخواست  خود را به بازرسان ارائه نمایند و بازرسان موظفند با رعایت تشریفات مقرر، اقدام لازم را معمول نمایند.
       مجمع عمومی فوق العاده، در صورت استعفا، فوت، عزل یا حجر مدیر یا مدیران قبل از انقضا مدت ماموریت به منظور تجدید انتخاب هیات مدیره جدید تشكیل می گردد.
      در صورت خودداری شركا از تشكیل مجمع فوق العاده، وزارت مسكن وشهرسازی حسب تقاضای سه نفر از شركا برای تشكیل مجمع مذكور اقدام خواهد نمود مگر آنكه تعداد آپارتمان ها از ده واحد كمتر باشد كه در این صورت تقاضای یك نفر از شركا كافی خواهدبود.
تصمیمات مجامع برای كلیه مالكین الزام آور است
      مدیر یا مدیرانی كه طی جلسات مجمع عمومی مالكین انتخاب می شوند مسئول حفظ و اداره ساختمان و اجرای تصمیمات مجمع عمومی می باشند تعداد آنها می بایست فرد بوده و مدت  ماموریت آنها نیز طبق قانون دوسال است. اما مجمع می تواند این مدت را اضافه و انتخاب مجدد مدیر یا مدیران نیز بلامانع است.
      مجمع عمومی می تواند یك نفر از مدیران را به عنوان خزانه دار تعیین و خزانه دار دفتر ثبت درآمد و هزینه خواهد داشت كه به پیوست قبوض و اسناد مربوطه برای تصویب ترازنامه به مجمع عمومی تسلیم و ارائه خواهد نمود مدیرانی كه انتخاب شده اند امین شركا (مالكین) بوده و نمی توانند فرد دیگری را به جای خود انتخاب نمایند.
      مدیر یا مدیران مكلفند تمام بنا را به عنوان یك واحد در مقابل آتش سوزی بیمه نمایند.
      در كلیه ساختمانها كه بیش از ده واحد آپارتمان داشته باشند مدیران مكلفند برای حفظ و نگاهداری و همچنین نظافت قسمتهایمشترك و سایر امور مورد نیاز دربان یا سرایدار استخدام نمایند.
      مدیر یا مدیران همچنین مكلفند میزان هزینه های مستمر و مخارج متعلق به هر شریك و نحوه پرداخت آنرا قبل یا بعد از پرداخت هزینه به وسیله نامهسفارشی به نشانی مالكین اعلام نمایند. و در صورت استنكاف، طبق مقررات قانونی برای وصول آن اقدام نمایند

 

.: Weblog Themes By SlideTheme :.