تبلیغات
وبلاگ حقوقی - سهم زنان درمدیریت كانون های وكلاء

دكتر سوده حامد توسلی - وكیل دادگستری

به نام خداوند بخشنده و مهربان


پنجشنبه، هفدهم آذر ماه سال جاری ، مهلت نام نویسی داوطلبین شركت درانتخابات هیئت مدیره-ی كانون وكلای دادگستری مركز به پایان رسید و سرانجام پس از اتمام این مهلت، لیست نهایی داوطلبین مشخص گشت .
البته بر خلاف میل وكلای دادگستری ، درسالهای اخیر همواره این قبیل لیست ها پس از ورود به دادگاه عالی انتظامی قضات و پس از طی شدن زمانی نسبتاً طولانی، در هنگام خروج ،تغییرات فاحشی را به خود می بیند و سخن از لیست نهایی درحال حاضر ، كمی عجولانه و شتابزده به نظرمیرسد .

درهمین مجال ، آرزو می نمایم تا دادگاه عالی انتظامی قضات درسال جاری با سعه¬ی صدر و افقی گشوده به موضوع صلاحیت ها بنگرد و تمامی كاندیداهای محترم عضویت درهیئت مدیره ی كانون وكلای دادگستری مركز را ذی صلاح معرفی نماید ، چراكه به راستی هر وكیل دادگستری برای اداره نهادی كه خود در شكل گیری و ادامه¬ی حیات آن نقش داشته ، ذی صلاح است .
پس از ذكر مقدمه ی فوق وارد بحث اصلی نوشتار كنونی می شویم. دغدغه ی اصلی این نوشتار، نابرابری جنسیتی درمدیریت كانون های وكلای دادگستری ایران ، به صورت عام و كانون وكلای دادگستری مركز ، به صورت خاص می باشد .

با توجه به اینكه تجربه¬ی نگارنده در حرفه مقدس وكالت ، محدود به یك دهه بوده ، قطعاً قادر نخواهد بود تا به صورت دقیق درخصوص سهم زنان درمدیریت كانون های وكلا در گذشته مطلبی بنگارد امّا براساس شنیده های خود از بزرگان عرصه¬ی وكالت ، باید این نكته را یاد آور شود كه ، در گذشته نیز هم چون حال ، زنان سهم چشمگیری در مدیریت این نهاد مدرن و پیشرو نداشتند .
درعین حال اگر بخواهیم به یك دهه ی اخیر نگاهی بیندازیم، باید متذكر شویم كه متاسفانه میزان حضور زنان در هیئت مدیره ی كانون های وكلای كشور، مایوس كننده بوده و می باشد .
با وجود اینكه در یك دهه ی اخیر ، به صورت چشمگیر برتعداد زنان وكیل افزوده شده است و با توجه به اینكه در برخی از شهرهای بزرگ ، نسبت زنان و مردان وكیل به یكدیگر ، به سوی برابری كامل پیش می رود ، اما میزان حضور بانوان در سطوح بالای مدیریت كانون های وكلا ، بسیار ناچیز است .
تا جایی كه نگارنده به خاطر دارد ، در یك دهه ی اخیر ، در بهترین حالت ، هم زمان سه بانوی وكیل درهیئت مدیره كانون وكلای مركز حضور داشتند . یعنی از هجده كرسی ، سه كرسی به زنان اختصاص داشت .
اگر از كانون وكلای مركز بگذریم ، این وضع درسایر كانون ها به مراتب نا عادلانه تر بوده تا جایی كه در بسیاری از كانون های وكلا، اصلاً بانویی در هیئت مدیره حضور نداشته و ندارد !
جدای از معضل عدم برابری ، در سالهای اخیر مشكل دیگری نیز گریبان گیر زنان وكیل شده و آن اینكه ، سهم آنان از مدیریت كانون وكلای مركز نه تنها در حال افزایش نبوده ، بلكه به شدت رو به كاهش نیز گذاشته است .
به عنوان مثال در دوره¬ی فعلی هیئت مدیره كه رو به اتمام است ، تنها یك بانوی وكیل ، یعنی سركار خانم بتول كیهانی ، عضو هیئت مدیره ی كانون وكلای مركز شده است .
موضوعی¬كه بیش از پیش نگران كننده است ، وجود یك تضاد آشكار درمورد حضور زنان دركانون وكلاست.یعنی با عنایت به سیر صعودی و پرشتاب تعداد وكلاء وكارآموزان زن در كانون وكلای دادگستری مركز درسنوات گذشته ، هم زمان تعداد بانوان عضو هیئت مدیره دراین كانون به شدت رو به كاهش است . به طوری كه نسبت زنان به مردان در هیئت مدیره ی فعلی یك به هجده بوده ، در حالیكه درگذشته این نسبت یك به شش بوده است .
آنچه كام زنان وكیل را تلخ تر از گذشته می¬نماید ، لیست مذكوری است كه درتاریخ هفدهم آذرماه بسته شد و به راستی حزن انگیز بود، چرا كه از مجموع ۱۱۸ كاندید عضویت درهیئت مدیره ی كانون وكلای مركز ، تنها نام ۹ زن دیده میشود ! یعنی ۱۰۹مرد دركنار ۹ زن ! به عبارتی فقط ۵/۷% كاندیداها را زنان تشكیل می¬دهند !
نگران كننده تر اینكه از نُه بانوی محترمی كه كاندید عضویت درهیئت مدیره شده اند ، سه نفر ، شهرتی نداشته و طبیعتاً شانسی برای ورود به هیئت مدیره را نیز ندارند .
از شش نفر باقیمانده نیز ، برخی ، با وجود بهره مندی از شهرت نسبی ، به نظر میرسد شانس چندانی برای ورود به هیئت مدیره نداشته باشند ، زیرا همگان میدانیم كه معمولاً افرادی موفق به ورود به هیئت مدیره¬ی كانون وكلای مركز می شوند كه در سطح بسیار وسیع و گسترده درمیان همكاران خود شناخته شده باشند . نتیجتاً دراین میان ، شهرت نسبی افراد نمیتواند كمك چندانی به آنان نماید. بنابراین به نظرمیرسد از جمع نُه بانوی كاندید شده ، تنها تعداد محدودی از آنان شانس ورود به هیئت مدیره را داشته باشند و این در صورتی است كه عزیزان فوق الذكر بتوانند از گذرگاه دادگاه عالی انتظامی قضات نیز عبور نمایند .

با وجود اینكه نگارنده عمیقاً امیدوار است حداقل دو زن در هیئت مدیره¬ی آتی حضور داشته باشند ، اما با كمال تاسف باید اعلام نماید كه پیش بینی او از نسبت حضور زنان به مردان درهیئت مدیره ی آتی ، به هیچ وجه خوشایند نیست و این حال و روز كانون وكلای مركز است .كانونی كه مقر آن در پایتخت كشور بوده ، یعنی شهری كه نماد مدرنیته دركل ایران می باشد .دراین شرایط پیش بینی میزان حضور زنان درسایر كانون ها ، به خصوص دركانون های كوچك چندان دشوار نیست !
حال اگر در این بستر زمانی نگاهی به آن سوی مرزها بیندازیم ، باردیگر دچار یك تضاد آشكار می- شویم .دراین قسمت به هیچ وجه قصد مقایسه میان ایران و ممالك غربی را ندارم . بلكه ترجیح می-دهم ایران را با همسایه شرقی اش مقایسه نمایم . یعنی افغانستان .كشوری كه پیشینه¬ی تاریخی و فرهنگی آن شباهت زیادی به ایران دارد و هم چون ایران در دوران معاصر تجربه¬ی جنگ را چشیده و پشت سرنهاده است .
درحال حاضر در افغانستان ، نسبت حضور زنان به مردان در پارلمان این كشور یك به چهار است . یعنی ۲۵% كل كرسی های پارلمان در اختیار بانوان بوده و جالب تر اینكه بدانیم ، دراین كشور اسلامی ، یك زن به نام ( ماریا بشیر) به مقام دادستانی كل ولایت مهم هِرات دست یافته است . لازم به یادآوری است كه ولایت یا همان استان هِرات ،‌پس ازكابل ، دومین استان مهم در كشور افغانستان است و پست دادستانی كل این استان ، یكی از بالاترین مناصب قضایی و حقوقی در كل كشور به حساب می¬آید .

همگان می دانیم كه براساس قوانین ایران ، شان و جایگاه رئیس كانون وكلای دادگستری مركز، برابر با شان و جایگاه دادستان¬كل كشور بوده و شان روسای كانون های وكلاء در سایر استانها ، برابر شان دادستان كل همان استانها می باشد .
با توجه به این موضوع كه بین ساختار اداری و قضایی ایران و افغانستان در موارد متعددی شباهت وجود دارد ، میتوان حدس زد كه در افغانستان نیز همچون ایران ، شان دادستان كل یك استان برابر با رئیس كانون وكلای آن استان باشد . بنابراین میتوان نتیجه گرفت كه درهمسایه¬ی شرقی ما كه نمودارهای توسعه¬ی انسانی آن در اكثر موارد از ایران پایین تر است ، زنان درسیستم حقوقی و قضایی ، منزلتی برابر با رئیس كانون وكلاء پیدا می كنند .اما در كشور ما ، بخش عظیمی از زنان وكیل ، حتی رغبت چندانی به كاندیداتوری برای عضویت در هیئت مدیره¬ی كانون های وكلاء نیز از خود نشان نمی دهند و به راستی دراین مقوله ، گلایه¬ی اصلی از خود زنان است و بس .

با وجود اینكه برای تك تك ۹ بانویی كه كاندیداتوری خویش را برای عضویت در هیئت مدیره¬ی كانون وكلای مركز اعلام كرده اند ، احترامی عمیق و قلبی قائل هستم و با یاد آوری این نكته كه برخی از این بزرگواران از سروران و اساتید بنده بوده و می باشند ، باید متذكر شوم كه انتظار بسیاری از بانوان وكیل و شخص نگارنده این بود كه حداقل یك سوم كاندیداهای عضویت درهیئت مدیره را زنان تشكیل دهند . اما گویا این انتظار با واقعیت های موجود فاصله زیادی داشته و بسیاری از وكلای پیش كسوت زن ، نسبت به انتخابات پیش رو ، از خود تمایل چندانی نشان نداده اند، كه البته این موضوع در نهایت به ضرر تمامی زنان وكیل تمام خواهد شد .
درپایان ، نوشتار حاضر را به بیت شعری از حافظ شیرازی مزیّن می¬نماییم تا شِكوِه و شكایت ما از دوستان و یارانمان ، با زبان شعر ، قدری تلطیف شود .

ما زیاران چَشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم



تاریخ : دوشنبه 28 آذر 1390 | 12:52 ب.ظ | نویسنده : حامد حوره چشم | نظرات شما
.: Weblog Themes By SlideTheme :.